իբրև անձնանուն հիշատակվում է հնագույն ժամանակներից: Մովսես Խորենացին հիշատակում է մի շարք տեղանուններ՝ կապված Գեղամի հետ ( “Գեղամայ ծով”, “Գեղամայ լեառն”): ՀԲ համարում է եբրայերեն բառ՝ gelamp “գեղամպ” (Լ> Ղ հնչյունափոխությամբ) և ստուգաբանում իբրև “հավիտենական” կամ “բաղժամանակյա”: Գեղամ անունը և Գեղամյան ազգանունը այժմ էլ տարածված են: